احمد سوداگر

  بررسى ارتباط سفالومتريک ابعاد صورت و موقعيت ساژيتالى و عمودى دندانهاى قدامى

  دکتر احمد سوداگر¹- دکتر محمدصادق احمد آخوندى² - دکتر سيده نفيسه مؤمنى³ - دکتر آزاده داود آبادى⁴

  1- استاديار گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران

  2- عضو مرکز تحقیقات دندانپزشکی و دانشيار گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران

  3- دندانپزشک و عضو مرکز تحقيقات دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران

  4- دندانپزشک

  چکيده

  زمينه و هدف : با توجه به تعادل موجود بین اجزای فک و صورت در هر فرد، توصيف ارتباط پارامترهاى دندانى و اسکلتى مي­تواند به تشخيص و درمان مال اکلوژن­ها و تعیین موقعیت دندانها کمک کند، لذا هدف از انجام این مطالعه بررسی و تعیین میزان همبستگی تغییرات ساژیتال و عمودی دندانی و استخوانی در هماهنگی با مال اکلوژن موجود میباشد.

  روش بررسی: در اين مطالعه توصيفى تحليلى 89 لترال سفالوگرام افراد در محدوده سنى 14- 18 سال مورد بررسى قرار گرفت. با مطالعه کست­هاى تشخيصى، نمونه­ها به دو گروه دارا و فاقد کراودينگ تقسيم شدند. راديوگرافيها تريس شده و ضريب همبستگى Pearson بين پارامترهاى بیانگر ابعاد صورت و پارامترهای نشان دهنده موقعیت ساژیتالی و عمودی دندانهای قدامی تعيين گردید.

  یافتهها: 51 نفر از افراد مورد بررسى کراودينگ قدامى داشتند. در اين گروه همبستگى بالايى (001/0 p.v < ) بين ANB با U₁ to SN ، U₁ to FH ، U₁ to _{NA(mm) و بین SNB و U1 to FH و U1 to SN ، نيز بين Jaraback index با L1 to MP ، IMPA و SNB ،همچنين بين FMA با IMPA و FMIA و بين Basal Angle و IMPA ديده شد. در 39 نفر بدون کراودينگ قدامى ANB با L1 to NB ، SN-GoGn با SNB و FMIA همبستگی بالایی داشتند، U1 to FH با FMA ، SN-GoGn و L1 to MP چنین همبستگی را نشان دادند. L1 to NB (mm) با L1 to MP هم، چنین بودند.}

  نتیجهگیری: بین موقعیت دندانهای قدامی و ابعاد صورت همبستگی وجود دارد که نشانه تعادل بین آنهاست و برای داشتن درمان با ثبات پس از درمان نیز ایجاد تعادل باید مدنظر قرار گیرد.

  کليد واژهها: ارتفاع صورت – دندان قدامى – ساژيتال – عمودى.

  وصول مقاله: 30/3/1388  اصلاح نهايي: 13/11/1388 پذيرش مقاله: 1/12/1388

  نويسنده مسئول : دکتر محمدصادق احمد آخوندى، عضو مرکز تحقیقات دندانپزشکی و گروه آموزشى ارتودنسی دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکی تهران

  e.mail:ahmadakh@tums.ac.ir

بررسی ارتباط برخی لندمارکهای بافت سخت و نرم در افراد مؤنث 14-18 ساله دارای مال اکلوژن Cl II / Div1

دکتر احمد سوداگر¹- دکتر سید امیرحسین میرهاشمی² - دکتر محمدجواد خرازی فرد³

 1- استاديار گروه آموزشى ارتودنسی دانشکده و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

 2- دستیار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

 3- مشاور آمار متدولوژی دانشکده و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.

چکيده

زمينه و هدف: بافت نرم همواره به عنوان عاملی تأثیرگذار بر نتایج درمان ارتودنسی به ویژه از لحاظ حصول نتایج زیبا، مورد نظر ارتودنتیستها بوده است، به گونهای که ارتودنسی نوین به سمت و سوی فلسفه نوین "ارتودنسی بر پایه زیبایی" قدم برمیدارد، وجود تحقیقهای فراوان در این زمینه خود نشانگر اهمیت این موضوع میباشد، معهذا هنوز ابهامات بسیاری در این زمینه وجود دارد. این مطالعه با هدف ارزیابی رفتار بافت نرم در مال اکلوژن Div1 Cl II صورت پذیرفت. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی (Cross-Sectional) از اطلاعات رادیوگرافی لترال سفالوگرام 36 بیمار مؤنث 14- 18 ساله که دارای کلیـه دندانهای دائمی بوده و هیچ سنـدرم خاصی نداشتند، استفاده شده است.از روی رادیـوگرافی 11 شاخص سفالـومـتریک بافت سخت و ده شاخص سفالـومتـریک بافت نرم اندازهگیری شدند. برای تحلیل دادهها از آزمون آماریMultiple Regression Analysis Pearson Correlation استفاده گردید. یافتهها: نتایج حاکی از تأثیر زاویه ANB (032/0=P) و "موقعیت قرارگیری انسیزورهای بالا" (032/0=P) بر ضخامت لب بالا در قاعده و تأثیر "موقعیت قرارگیری انسیزورهای پایین" بر ضخامت لب بالادر ناحیه ورمیلیون بود، (032/0=P) در حالی که ضخامت لب پایین در ناحیه قاعده تحت تأثیر موقعیت انسیزورهای پایین (015/0=P) و در ناحیه ورمیلیون در ارتباط با موقعیت انسیزورهای بالا قرار داشت.(001/0=P)، طول لب بالا بیشتر در ارتباط مستقیم با witt's app (003/0=P) و موقعیت انسیزورهای پایین (037/0=P) بود در حالی که طول لب پایین تحت تأثیر زاویه FMA (019/0=(P و موقعیت انسیزورهای پایین قرار داشت. (002/0=P)، در این مطالعه طول چانه و زاویه نازولیبیال، هیچگونه همبستگی معنیداری را با شاخصههای بافت سخت نشان ندادند و زاویه منتولبییال، بیشترین همبستگی را با عوامل بافت سخت از جمله FMA, ANB ، موقعیت انسیزورهای بالاو پایین نشان داد. نتیجهگیری: به طورکلی میتوان گفت با توجه به همبستگیهای موجود بین بافت نرم و ساختارهای دنتواسکلتال که بیشتر در جهت جبران و پوشش مشکلات بافت سخت میباشد، توجه توأم به هردو این عناصردر هنگام ارائه تشخیص و طرح درمان الزامی میباشد. کليد واژهها: بافت نرم – بافت سخت – مال اکلوژن Cl II /Div1 – لندمارک.

وصول مقاله: 14/6/1386 اصلاح نهايي: 9/2/1387 پذيرش مقاله: 10/4/1387

نويسنده مسئول: گروه آموزشى ارتودنسی دانشکده و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

e.mail:sodagara@tums.ac.ir

بررسى اثر ويتامين A بر حرکت ارتودنتيک دندان در موش صحرايى نر

دکتر احمد سوداگر*- دکتر محمدحسين قهرماني** - دکتر پوريا مطهري***- دکتر سمير زاهد پاشا****

*- استاديار گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده و مرکز تحقيقات دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران.

**- دانشيار گروه آموزشى سمشناسى دانشکده داروسازى دانشگاه علوم پزشکى تهران.

***- استاديار گروه آموزشى آسيبشناسى دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران.

****- دندانپزشک.

چکيده

زمينه و هدف: تجويز ويتامين A اضافى تأثير عميقى در استخوان دارد. اين ويتامين مىتواند سبب القاى تحليل استخوان از طريق تحريک ساخت استئوکلاستهاى بالغ از سلولهاى پيشساز و همچنين سبب پيشرفت بلوغ سلولهاى ردة استئوبلاستى شود. هدف از اين مطالعه بررسى اثر ويتامين A بر حرکت ارتودنتيک دندان در موش صحرايى نر (Rat) مىباشد. روش بررسی: در اين مطالعه از نوع کارآزمايى بالينى (Clinical Trial) از هشتاد موش صحرايى نر با وزن 200-250 گرم استفاده شده که به هشت گروه مساوى تقسيم گرديدند. نيروى ارتودنسى اوليهايى معادل شصت گرم بر مولر اول در تمام گروهها اعمال گرديد. شش دوز مختلف ويتامين A تهيه شد. دو گروه کنترل يکى بدون تزريق و ديگرى با تزريق روغن زيتون به عنوان حلال فيزيولوژيک در نظر گرفته شدند. پنج موش را هم به عنوان Normal base در نظر گرفتند که نه اپلاينسى بر آنها سوار شده بود و نه تزريقى دريافت مىکردند. آنها بعداً در ارزيابيهاى هيستولوژيک مورد مقايسه قرار گرفتند. شش گروه ديگر روزانه دوزهاى مختلف ويتامين A که شامل دويست و پنجاه، پانصد، هفتصدوپنجاه، هزار، هزار و هفتصد و پنجاه و دو هزار و پانصد IU/Kg (واحد بينالمللى بر کيلوگرم)بود را به صورت داخل صفاقى دريافت مىکردند. حرکت ارتودنتيک دندان در ابتدا و انتهاى دورة مطالعه (روز چهاردهم) اندازهگيرى شد. در انتها نمونة خون از قلب گرفته و سطح سرمى آلکالين فسفاتاز سنجيده شد. بعد از کشتن حيوانات، مقطع ماگزيلا جهت رنگآميزى H&E آماده شد. اطلاعات توصيفى آمارى با استفاده از نرمافزار SPSS ويرايش 11 ثبت و به صورت ميانگين ± انحراف معيار داده شد. اختلاف بين گروهها با آزمون One way ANOVA و به دنبال آن يک آزمون Kruskal-wallis، Tukey و Chi-square بررسى گرديد. یافتهها: در بين هشت گروه، گروه IU/Kg250 حداقل حرکت دندانى و گروه IU/Kg2500 بيشترين ميزان حرکت دندانى را نشان داد. حرکت در گروههاى کنترل از اکثر گروههاى درمان شده با ويتامين A بيشتر بود اما در حرکت دندانى بين گروههاى مختلف اختلاف معنىدارى ديده نشد. اگر چه تعداد مختلف استئوکلاستها در گروههاى مختلف ديده شد اما تفاوت معنىدارى در تعداد استئوکلاست بين گروههاى مختلف در نواحى متفاوت ديده نشد. قاعده مشخصى براى حضور لاکوناها در سطح ريشه و همچنين ارتباطى بين طول و عمق لاکوناها با دوزهاى متفاوت ويتامين A وجود نداشت. تحليل ريشه در نواحى مختلف ريشه رخ داده و ارتباطى با مقادير مختلف ويتامين A نداشت. ارزيابى سطح سرمى آلکالين فسفاتاز اختلاف معنىدارى بين گروههاى تحت درمان با مقادير مختلف ويتامين A و گروههاى کنترل نشان نداد. نتیجهگیری: براساس نتايج مطالعه، ويتامين A على رغم تأثيرات گزارش شده بر استخوان، ريمودلينگ استخوان آلوئولار و حرکت ارتودنتيک دندان را افزايش نداد.

کليد واژهها: حرکت ارتودنتيک دندان – ويتامين A – ريمودلينگ استخوان

وصول مقاله: 19/6/1385 اصلاح نهايي: 21/4/1386 پذيرش مقاله: 12/8/1386

نويسنده مسئول: گروه آموزشى ارتودنسى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى تهران

e.mail:sodagara@tums.ac.ir